http://sontag.be/files/gimgs/th-35__DSC5289breed copy.jpg
http://sontag.be/files/gimgs/th-35__DSC5023 copy kopie copy.jpg
http://sontag.be/files/gimgs/th-35__DSC5133 copy.jpg
http://sontag.be/files/gimgs/th-35__DSC4837 copy.jpg
http://sontag.be/files/gimgs/th-35__DSC5023 copy.jpg
http://sontag.be/files/gimgs/th-35__DSC4829-2 copy.jpg
http://sontag.be/files/gimgs/th-35__DSC4772 copy.jpg

Lies Pauwels (°1968, Gent) is zowel regisseur als actrice.
Ze werkte nauw samen met Alain Platel en Arne Sierens, en was te zien in de trilogie die zij samen maakten voor Victoria: Moeder en Kind, Bernadetje en Allemaal Indiaan. Ze acteerde over de jaren heen nog in tal van andere Victoria-producties: o.a. Wysiwyg, üBUNG, Poes Poes Poes, Aalst, Een vrouw die de horizon heeft bereikt.
Ze stond ook in voorstellingen van diverse bekende artiesten en gezelschappen zoals: De Enthousiasten, Stella Den Haag, Tg STAN, Theater Klara (CH), Het Toneelhuis, Dood Paard.
Ze werkte samen met o.a. Johan Dehollander, Eric De Volder, Peter vanden Eede, Tom Van Dyck, Frank van Passel, Pol Heyvaert.
Ze werkte voor producties met schrijvers als Christophe Vekeman, Herman Brusselmans, Paul Mennes, Kamagurka, Pascale Platel, Pjeroo Robjee, Rob de Graaf, Dimitri Verhulst.
Ze speelde in films van o.a. Josse De Pauw, Dominique Deruddere en Felix Van Groeningen.
Daarnaast deed ze ook televisiewerk.

Sinds 2001 heeft Lies Pauwels zich hoofdzakelijk geconcentreerd op creatie. Ze werkt voor al haar voorstellingen in hoge mate op basis van improvisaties, maar dan wel heel gestuurd.
Samen met een groep vrienden creëerde ze binnen Victoria haar regie-debuut Club Astrid (2001), dat meteen internationaal aansloeg. Een definitieve internationale doorbraak kwam er met haar tweede voorstelling, White Star (2004), die in 2005 bovendien bekroond werd met de prijs voor beste voorstelling op het Kontakt International Festival in Torun (Polen). In 2007 ging Lies Pauwels in op de vraag van het Manchester International Festival en Contact Theatre om in Manchester een voorstelling te casten en te regisseren. Dat resulteerde in For all the wrong reasons, dat op tournee ging doorheen Europa en ook werd uitgenodigd door het Singapore Arts Festival.

Tussendoor deed Lies Pauwels nog heel wat coachwerk (o.a. voor de dansvoorstellingen van Latrinité) en gaf ze diverse workshops (o.a. Kulturhuset Stockholm, Rote Fabrik Zürich, Espace des Arts Châlon-sur-Saone, Dublin). Sinds enige tijd geeft ze ook les aan het RITS.

Begin 2010 regisseerde Lies Pauwels in Torun in Polen de zelf gecreëerde voorstelling Caritas, two minutes of silence(Caritas. Dwie minty czisy).
In 2011 speelt ze als actrice in Freetown van het Nederlandse gezelschap Dood Paard en won hiermee de Columbina 2011 (prijs voor beste bijdragende rol). Deze voorstelling speelde onlangs nog in NY.

In 2011 regisseert ze op vraag van het National Theatre of Scotland voor het eerst ook een bestaande theatertekst Knives in Hens van David Harrower.
In 2012 werd ze opnieuw gevraagd door het National Theatre of Scotland om er My Shrinking life te maken. Een voorstelling gebaseerd op de ervaringen van Alison Peebles als MS-patiënte.
In eigen land maakte ze datzelfde jaar Laisse Tomber voor het KIP.

Arne Sierens over haar: “Lies Pauwels kan investeren. Ze geeft zich totaal – met veel schroom, ze wil geen gratuite dingen doen — voortdurend getoetst aan haar gevoel van ‘is dat wel juist?’ — maar wel met een bijzonder hoge risicofactor."